memento

z myślami się biję przybity swym bytem więc pętlę uwiję i stanę się mitem jestem bliski krawędzi wyniszczony od środka szukająca przyjaźni chodząca zagadka przeklęty i obcy czuję się w świecie więc o północy kończę swe życie z prochu powstałem wrzucą mnie w drewno nie ważne jak żyłem przyklepią mnie równo