Topię się w jeziorze marzeń nurkuję w diamentowym śnie Jak wrzucony w toń tłuczeń próbuję osiąść na dnie mijam srebrne fantazje unikam szkarłatnych żądań Oglądam niebieskie poezje i stosy miłosnych podań przepuszczam aksamitne pragnienia opadające jak liście jesienią Nadzieje splecione jak suknia w jasnym błękicie się mienią wciąż opadając niespiesznie zastanawiam się dlaczego Dlaczego topiąc je na dnie nie spełniasz swych marzeń kolego