Przejdź do treści
Czytanie

Za drzwiami

Pamięć
Siedzimy, wśród magii zimy w wełnianych swetrach, tańczymy szatański rytuał. Ubrane w pejzaż warstw jesteśmy całkiem nagie, patrzę na wyraz twoich oczu i błagam, by lód, zachował cię na wieczność. Mały piec nie może nas ożywić, przez nieszczelność sędziwych okien. Leżymy tak nasz ostatni taniec w rytm próśb o przetrwanie.
87 wyświetleń

Tagi: #zima

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.