Vivaldi znowu zagra po raz już... ech, nie powiem. W kolejnych czterech porach zaplącze się znów człowiek. Nutami zawiruje, na nowo w uszy wybrzmi; księdzu i Casanowie; na wsi, w Paryżu, w Rzymie... Zawita wątkiem czasu, melodią nurtu rzeki z palbą Nowego Roku, w mgle zdarzeń, w nut zamieci. Z pokorą każe słuchać całkiem nie wiedzieć czemu, melodii niegdysiejszej, a brzmiącej po nowemu.