drżą cienie leszczyna figluje z podmuchem chwyta za języki małe czupiradła turlają pod nogami za namową słońca łaskoczą leśne runo radosne umizgi *** podglądam podsłuchuję - zazdrosna o niebo skrawkami rozrzucone na oślep szczęśliwe wplecione niczym wstążki w warkocze listowia szmer pieści już membranę niecierpliwie milknie bez słów tak wymownie czekam na kadr kolejny wplątana w odgłosy wyjmuję z cienia śmiechy - dawno wyciszone zamknięte w opatrzności ochronnej łupiny i chowam do kieszeni na czarną godzinę *** drżą cienie drży leszczyna wietrznym niepokojem i wiecznym przekonaniem że ominie burza lapczywie chwyta smugi żarliwość otula wiedzie na pokuszenie w cieniste ułudy