pieta otwiera serce opuszcza ramiona załamuje ręce płacz zawisł suche rzęsy i krzyk moja madonno matko moja zastygłaś w kamieniu rzeźbiarza zmartwychwstanie ruszyło głaz rany schną na blejtramach płótno przybite do drewna odjęty z krzyża u twoich stóp bezradne twoje dziecko twój bóg