poeta nie jest nadwrażliwy jest przewrażliwiony na wiatr w oczy w plecy w uszy na wiatr historii wpada w histerię bez znieczulenia katar sienny na zawołanie jesiennej melancholii wydmuchuje nos pociera oczy umywa z dłoni obojętny odczyn i zewnętrzny wpływ uczuleniem wypadaniem włosów zliczaniem bezsennych nocy odpowiada na pytania retoryczne liryczne dylematy uwalnia bakcyle domokrążnych wersów na niekoniecznie podatny grunt padają jak muchy burzą krążenie tłoczą pospiesznie frazy i pointy poeta zaciera ślady dosłowności i -ości rozciera ręce do gardła skacze puls poszukuje antidotum w labiryncie pokrętnych słów