Ile trzeba cię dozować by nie rozdrapywać pustych gniazd czasami nawet tych pocerowanych w ostatniej chwili Zawsze to samo pytanie przy beznadziejnej obsłudze kroplówki ze wspomnieniami Tak niezdarny haft już nie zaboli przenicowany na stronę zawracania z raz obranej drogi wypełnionej nieważką treścią Ile trzeba mocować się z nocą kiedy wszystko to jeszcze nie wszystko nim nie rozłoży się ostatecznie Miłość nie lubi wegetarian i analfabetów nie zapisuje przepisów na siebie w sekretnym zeszycie Nie wiem Ale tak mi się zdaje że ona zawsze wraca do siebie po tylko sobie znanych ścieżkach od sobie znanego czasu jak bociany