Nie myśleć o jutrze nie myśleć o niczym śnić o śnieniu przechylić się i wypaść w niepojętość Nie myśleć o pulsie pulsować wystarczająco pulsacyjnie by skroń nie rzuciła się w niepewne Nie myśleć o strachu jego tropy bezkształtne zatem nie trzeba im już tłumaczyć potęgi zachwytu nad ostatnią zatoczoną pętlą ta pochyla się zawsze ku ciemności Nie myśleć nie współczuć wspinać się kawałek po kawałku w porę opuścić tonące sidła na samo dno swej przykrótkiej historii W ogóle nie myśleć skoro tak mało myślenia w ostatnim świadomym zamyśleniu