Na początku jest pustynia
tu rządzi geometria kolumny cyfr
wszystkie ziarna w ścisłej proporcji
a po wierzchu ślady stóp
rozpaczliwie przyzywają magię

Później jest kosmos
lustro zapełnione w migawce powiek
i tylko kilka punktów odniesienia
jak Bóg

Na samym końcu
jesteś ty
w ciszy
gdzie zawijają się
sploty linii
papilarnych

domykasz ogród
tak zawsze było