Przejdź do treści
Czytanie

Śmierć profesora od historii

Kiedy umarł profesor
nikt nie docenił tej śmierci
- taki był obycza

Staliśmy spokojni nad grobem
milczenie budowało wszystko
- rodziła się nowa rzeczywistość

I kiedy ostatni ze świadków
powiesił się w swej celi
- runęły mury miasta

Więc na zgliszczach doliny
ustawiliśmy zasieki
i anioły jak dusze unosiły dymy

37 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.