Na staromiejskich rynkach Kobiety czytają żółte listy, Tęsknią do takich jak Twoje Rąk zamorskich Rwących kiście maków, Przesiedlonych stóp Pokonujących Tatry, Nieobecnych obojczyków Zwichniętych pod gałęzią grusz. Migrujesz z oczu moich, Nie ma Cię już- Na żadnej polskiej trawie Nie opierasz głowy, Na żadnym niebie Nie liczysz polskich chmur. Jesteś zbiegiem. W rytm Twojego marszu W kierunku granicy Dudni defilada myśli: On idzie, idzie. Topnieje Ci Życie Kto usłyszy Wycie W mazowieckim Życie Słyszę kroki Ciszej. Po więcej zapraszam na bloga lub fanpage FB: porzeczkowe słowa