Jak jedna łza, kołysząca i drżąca Rzucana przez wiatr, zimna, paląca To właśnie ja Szukam schronienia na jednej z gałęzi Już jestem, mam W tej jednej chwili Rosnę, rozumiem Kocham i daję Promyczek światła Pobłyskujący, szczery I znowu spadam by się zamienić W ocean światła Ja sam jestem światłem Kroplą, kałużą Całym wszechświatem Skąd mam to światło? Mojego blasku jest jedno źródło I tylko w jedną stronę spoglądam Jest On Omegą, wszystkiego końcem Jest zarazem Alfą, czyli początkiem