wyszliśmy nadzy z miękkich objęć niedoświadczonej dorosłości by pod płaszczem przebrań udawać bliskich zdobywać wrogów drżeć z zimna czasem ze strachu tresować ogień w szufladach ciała niezgrabnym ściegiem niebiańskich ptaków spisywać intymność w płóciennych kopertach rozbierać - okrywać i czcić ten teatr chociaż ziemia przytula tylko nagie kości