Przejdź do treści
Czytanie

Sama

Odchodzę w swój świat, rzeczywistośc jest nie do zniesienia, obowiązek życia mnie przerasta, jest jak kolec wbity w opuszek palca. Odpowiedzialnośc przeradza się w bezsilne uczucie, którego nie mogę udżwignąc. Są ludzie obok,ale tak jakby ich nie było. Są na chwilę,a potem przychodzi samotnośc i porzucenie. Moje życie jest jak bukiet suchych kwiatów, niby ładne ale bez siły, opuszczone przez wodę.
77 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.