w jej jamach chcę się wykonać w jej biodrach wąskich pochować mojego ciała rytm chcenia mojego ciała zdrobnienie a kiedy zasnę snem sennym a kiedy zgubię niezłomność to oddam ludziom co ludzkie będę układał w stos szczeble i będę zwijał sznur w kłębek składną przemową w milczeniu rozpuszczę końce na wietrze podleję płonną nadzieję obłędny podłożę ogień