Kasia Koziorowska

K

Kasia Koziorowska / 6 dni temu / Egzystencjalne

Przekrzyczany testament

Wyślizgane klamki. Okna zamknięte na oścież. Przebrana za Boga, dziś jestem tanim usprawiedliwieniem samotnych. Pora rozliczyć się ze światem. Czas, aby zaufać ludziom. Nie ukrywam serca, nie d...

19 0

1

K

Kasia Koziorowska / 6 dni temu / Egzystencjalne

Parszywa mrzonka

Tkwię tutaj, uziemiona w swoim szaleństwie. Moja własna głowa wie lepiej, kiedy mam zasnąć, kiedy zabraknie powietrza. Światło nie sprzyja dziś cieniom. Krzyk, choć obojętny, cofa się bezszeles...

20 0

1

K

Kasia Koziorowska / 6 dni temu / Egzystencjalne

We własnej głowie

Przychodzi czasem taki rozdział życia, który nie współgra z przyszłością, nawet pobliską, naznaczoną. W sercu panuje złość, co nie pozwoli istnieć pod prąd. Jestem, choć mój cień chadza własn...

27 0

1

K

Kasia Koziorowska / 1 miesiąc temu / Melancholia

Tylko piach

Wyglądam przez okno – widzę same znoszone serca. Oglądam się – tylko piach, nic więcej. To nie jest znoszone sumienie – to twierdza, jakiej się nie boję. Uciekam przed łzami – tam, gdzie nie l...

67 1

1

K

Kasia Koziorowska / 1 miesiąc temu / Melancholia

Ciało wyraziło zgodę

Wszystko, co do bólu nienawistne, odchodzi bez niepotrzebnych warstw. To, co zbliża się nieuchronnie, jest przysięgą, ale zbyt pochopną. Nie potrafię odepchnąć od siebie wspomnień – wracają nat...

54 0

1

K

Kasia Koziorowska / 7 miesięcy temu / Egzystencjalne

chłód

wiesz moja przyjaciółko kochałam cię zbyt nieumyślnie byłaś pragnieniem łasiło się do mojego nienasycenia przeznaczenie tworzyło dwie osobne historie smutno mi było czuć chłód w twoim sercu...

44 0

0

K

Kasia Koziorowska / 1 rok temu / Egzystencjalne

Tamten czas

Nieodwracalne, nieusuwalne piętno na mojej garbowanej skórze. Jutro, co czai się wśród ostatnich uderzeń serca. Przywołuję na wargi pocałunek, który umknął w nieznane; tam, gdzie spotkać można...

57 0

0

K

Kasia Koziorowska / 1 rok temu / Egzystencjalne

Zbyt odległe plany

Zanurzam się w życie, którego nie rozumieją nawet ci, którzy uwierzyli. Poddaję się bezsporności zmysłów, aby zrozumieć to, co najbliższe, najciekawsze. Wciąż staję twarzą w twarz z własnym ci...

41 0

1

K

Kasia Koziorowska / 1 rok temu / Miłosne

Być kimś jeszcze

Rozkwitam bujnie, choć tak nieletnie są moje przywidzenia. Pęka w środku słowo - genezy nie rozumie nikt. Przyjrzyj się płodnym łzom - są zbyt duże, aby stały się okazjonalną pamiątką. Cisza,...

37 3

0