Przejdź do treści
Czytanie

We własnej głowie

Egzystencjalne
Przychodzi czasem taki rozdział życia, który nie współgra z przyszłością, nawet pobliską, naznaczoną. W sercu panuje złość, co nie pozwoli istnieć pod prąd. Jestem, choć mój cień chadza własnymi ścieżkami. Pojawiam się, mimo że ciało odmawia posłuszeństwa, odrzuca cud i chwałę. Zaryglowana we własnej głowie, szukam upustu dla nienawiści, dla spadających gwiazd. Uskrzydlona, przekonana, że samotność zaczyna się o tej samej porze, odchodzę na drugą stronę lustra, gdzie czekają moje anioły, z przetrąconymi skrzydłami i łzami w oczach. Nie popełnię nigdy więcej tego samego snu. Nie zgodzę się na miłość – zbyt rozległą, aby ujęło ją moje serce.
220 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.