Przejdź do treści
Czytanie

Być kimś jeszcze

Miłosne
Rozkwitam bujnie, choć tak nieletnie są moje przywidzenia. Pęka w środku słowo - genezy nie rozumie nikt. Przyjrzyj się płodnym łzom - są zbyt duże, aby stały się okazjonalną pamiątką. Cisza, tak podobna do Ciebie, współgra z ziemią, odtrąca niebo. Jesteś zbyt delikatny, by wrócić na manowce. Wrzosowisko wciąż czeka na nawrót Twojej duszy. Pokuta, celnie zadana, złorzeczy przyjemności. Dziś to ja rozdaję karty - nikczemny jest każdy krok po więcej. Może miłość, może cnota pozbawią serce bliskości pozostałych uczuć? To pozłacane powietrze. To srebrzysty haust gwiazdy, co zalęgła się w kąciku oka. Wyrozumiała noc, co nie liczy już na poranek. Warto poczekać na wieczór, by wykląć księżyc, że zapragnął być kimś jeszcze.
Polub 3
139 wyświetleń

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

jaropasztii 1 rok temu
Witam Kasiu przyjemny i bardzo dobry wiersz:) + Pozdrawiam:)
jaropasztii 1 rok temu
Kurde zaś źle nacisnąłem
leopard 2 1 rok temu
ja najmocniej przepraszam, ale źle nacisnęłem
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.