Zapłonęły wszystkie miasta Martwe ręce kroją chleb W domach cisza i nostalgia Starzec spija gorzki sok Nieme dzieci niczyich serc Układają puzzle Szczątek rodzin swych Kto znów wojny chciał Za mało bólu w sobie miał Uknuł przeciw nam wredny plan Ciemność niczym krawiec oczy zaszyła Nienawiści sznur oplótł was Rozumem włada strach Przy mej skroni srebrna lufa Palec boga pociąga za spust