teraz nareszcie cisza spokój w doskonałym korytarzu naszego wspomnienia miłość rozkwitła ferią sekund szarego końca u wylotu kusi wiecznością po kilku dniach bezkrwawej wojny na cynglu zawisł trup miłości nieprawomyślny świadek zmagań siedzimy w lufie - muchy dwie modlimy się o huk, o wystrzał ucho i ściana - jedno ciało czekam lecz ani jeden dźwięk nie przeciął stali pięknych snów czekam lecz trup okazał się być jeszcze lżejszym niż powietrze zmyśloną w nocy dekoracją ciężar morderstwa uciekł gdzieś... trup wisi wciąż miłości godny przeniewierca