Tacy różni, a tacy podobni. Zdolni do miłości, ale i do zbrodni. Rządni łask, chociaż ich niegodni, Tak jesteśmy słabi w naszej pysze, Że to dla nas los hepi end napisze. A tu tylko waga się kołysze: Raz na prawo, drugi raz na lewo, My rozchwiane wiatrem drzewo. Z twojej winy niepokorna Ewo! Pragniemy odcinać szczęśliwe kupony, Niepomni istnienia fałszywej mamony. Gdy świat pędzi, pędzi jak szalony! Musimy tu zdawać test trudny do zdania, Wyjątkowy, bo z naszego trwania, Który doprowadzi do Boga poznania. Kołysząc namiętnie na życia huśtawce, Oddając przyjemnościom jak jakiejś zabawce, Nie znajdźmy się przypadkiem sami w oślej ławce.