istota terazniejszości
pochłaniała monolog tęsknoty,

pośród tafli skóry,

nieopodal bliskości,
w plastikowym worku
uduszone słowa przestrogi

cięte rany
sączące esencję nieznanego,
to
trzęsienie wszechświata,
który mimowolnie towarzyszył
(demonicznym?) inspiracją

był przygotowany...
-ostatnia rozmowa z jej ciałem

egzorcyzmy namiętności,
grzmiały
perswazją wyuzdania

trzy ściany
niepełnosprawnych słabości
szukały jakichkolwiek perspektyw,
w których
zmartwychpowstanie miłości
nie uśmierca

widzieli?

wszystkie strony świata
wyznaczały rozstanie