ciarki kojących rozkoszy
oplatały jej wspomnienia
niczym elektryzujący
bluszcz,
który wił się
w zagubionym rytmie
przyspieszonych oddechów

kolejna biała noc
zaspakajała się w bezszeleście
namiastką cierniowej
magii,
która kwitła
raniącą pasją
na rozdrożu minionego lata

W ekstazie osamotnienia
zamykała powieki
...
zbrukane iluzją
naiwnie
smakowały
nagich aktów
przeszłości