W niewielkiej paczce sie mieści, ma gabaryty małe, na baczność stoi i czeka, by dostać się w ręce dojrzałe. Naiwne, brązowe palce, do ust go wezmą, podpalą, on ognia sie nie boi, szczęśliwy jest, gdy go palą. Wesoło swym dymkiem bucha, zapach niemiły roznosi, jak świder w płuca się wkręca, palaczom ulgę przynosi. Jest przeciez ich własnością, jak smolarz płuca smołuje, w podzięce za wspólną radość, powoli im zdrowie rujnuje. W zamian za rozkosz palenia, zostawia im trucizn wiele, raka, co niszczy organizm i życie skończone w popiele.