Przejdź do treści
Czytanie

...

jeśli zechcesz iść ścieżką którą ja poszedłem weź do ręki kamień choćby najmniejszy owiń go białą chusteczką i przestań myśleć a zacznij marzyć pojawi się mech na nim paprocie a gdy uniesiesz głowę spadnie liść wtedy zobaczysz las i kiedy się odwrócisz słysząc szum wody przymróżysz oczy pełne fal być może zaczną boleć nogi wtedy połóż kamień za tym ostatnim między wodą a brzegiem na chustkę przelej myśli zrób z niej żagle niech wiatr znajdzie im port może się podkniesz o nagie korzenie i zapłaczesz jak malutkie dziecko nie wstydź się tylko wstań otrzep z ramion błoto w jego czerni ukryte są białe skrzydła to nie jest niezwykła ścieżka ani droga krzyżowa nie ma w niej nic ponad czasowego to tylko tysiące odciśniętych śladów małego człowieka
Polub 2
197 wyświetleń

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 10 lat temu
jest kilka błędów ort.
zyga66 10 lat temu
hmm, ponadczasowa chusteczka
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.