kiedy zbyt wcześnie robi się ciemno i trudno odnaleść właściwą drogę patrzę na gwiazdy jak w przyszłość widząc jej szczęśliwy koniec może nie jedna za plecami spadnie z łzą smutną i wilgotną pogodą i tak będę szedł krok za krokiem po wszystko co mi przeznaczono aż nadejdzie czas pruszący włosy bielą zapisaną w pmiętnikach ciszy dla wszystkich imion zagubionych na rozdrożach rozwianych myśli