na biało-czarnej korze listy spiszmy miłosne jeden po drugim tak by pień od korzenia po koronę w słowa ubrać i okorujmy a korę wiatru rzućmy niech poniesie do miejsc po których niebawem będziemy stąpać tam przeczytamy od ciebie do mnie ode mnie do ciebie do siebie wszystkie słowa a korę ułożymy pod ciała wiatrem nakrywając spocone czoła w spokojnym milczeniu