Dedykacja

napotkana nieznajoma a tak znana od zawsze czasem widziana stojąca idąca prawie dotknięta pisze po murach i ludziach spojrzeniem myślą wiatrem zamiast lusterka nosi pędzle z bukietem przemyśleń codziennych i pomiędzy i zawsze a wszystko przez oczy błękitne księżyce dla nich w nich tylko widzę