cmoknij w nos i uciekaj berkiem dogonię ogonem zagarnę ślady otrę szminką mankietem wywabię wschodzące słońce w nie spojrzę i wyrzeźbię ideał kobiety przełknę jabłkiem aDama onomatopeją wykrztuszę słowo kocham pobiegnę do granic rozsądku za białym krukiem a ty cmoknij w nos i uciekaj