klatki zasiedlone przez ludzi karmią się w dźwięki rur płynących wodą śmiechem i płaczem tłuczeniem kotletów rozmów intymnych zmieszanych z pogodą w kominie świerszcz nie zagra bo nie te czasy ból minie po raz kolejny po wzroku albo mroku na klatce schodowej gdzie odgłos spuszczanych śmieci i lejącego pod drzwiami pijaka przypomina wodospad leżę sobie na dnie wanny próbując po raz kolejny smaku papierosa i jestem szczęśliwy w tym skuleniu z pianą że jutro jak się obudzę usłyszę śpiew ptaków ...szkoda... że tylko po odebranym telefonie odlecę w codzienność