kobiety... wciąż za młode dla mężczyzn dźwigających obrączki niedopowiedziane granicami rozsądku za zakrętami przyzwoitości lubią przeżywać spojrzenia odczuwając potrzebę miłości nic więcej nie chcąc w zamian uśmiechają się lekko umysłami wiją węże na dobranoc malując romantyzmem oczy nieistniejące światy pełne bajeczności i książek do końca wczytanych lubią rozkwitać bezbronne odczuwając potrzebę kochania chcąc wszystko i więcej w zamian uśmiechają się lekko kobiety... po niejednym mężczyźnie