w każdej miłości są ości jedyne co nam pozostaje to niejeść jej łapczywie a delikatnie kawałek po kawałku wyodrębniać to co najlepsze smakować bez haotyzmu i ignorancji poczuć się degustatorem smakoszem z podniebieniem wysublimowanym i popijać ją winem nie wodą nie spieszyć się a znaleźć dla niej chwilę czasu bo warta jest tego poświęcenia zwłaszcza że reszta życia jest jak talerz na którym podajemy ją...sobie