Przedwiośnie

czekam na deszcz co wypłucze z żył zapachy miasta zabierze do rzek latarnie neony na wiatr którego moc rozdmucha w pył ulice domy zdmuchnie z oczu osiadły kurz i grad by skruszył betony zagłuszy krzyk samochodów tak szybko pędzą w mojej głowie a potem… niech spadnie śnieg zabieli szare popioły wyciszy żywioły i zniknie bym mógł w drzwiach stanąć wybudzony nabrać powietrza i z utęsknieniem wypatrywać wiosny ...śnię otulony kocem i katarem patrząc na deszcz tłukący się za oknem nie moknę pod parasolem wiejskiej ciszy