mówię do faceta golącego się co rano mającego spuchnięte oczy trzęsące się ręce trzymające kawę pachnącą zwiędłymi kwiatami tego który spogląda przez okno na świat spleciony z kłamstwa i prawdy tak wielkie jak zachmurzone niebo gubiące podczas snu gwiazdy mówię do niego który zaraz wyjdzie między wrony i szczury pobiegnie tylko po to by przetrwać kolejny dzień manufaktury mówię szeptem... ...przestań się spiszyć