tak naprawdę nic nie wiem ani o tobie ani o sobie że o nas nie wspomnę a w głowie to ja mogę co najwyżej pobluźnić szkliste teorie i białe plany trochę na wczoraj trochę na jutro w miejscach zakazanych i odniesieniach co dalej możemy sobą polepszyć może i niech tak zostanie te niewiadome te półprawdy a czas jeśli tylko zechce wypełni nam otwarte rany rozgrzeszając sumienia