przy mnie nie musisz udawać każdy z nas ma jakieś lęki chcesz się ich pozbyć a pielęgnujesz jak kwiaty przesadzasz w coraz większe donice mając nadzieję że po przekwitnięciu znikną na zawsze czasem nie wiem co powiedzieć nie to że nie rozumiem pytania tylko czuję się taki niedojrzały w spojrzeniu kobiety uwielbiam twój świat te opowieści o jego powstaniu szczególnie jak rozbierasz na elementy analizujesz skutki i przyczyny wyciągając słuszne wnioski wtedy mrużysz oczy i pomiędzy słowami całujesz przytulasz do piersi rozpaloną głowę jak mały jest kosmos z perspektywy szalonej miłości przy tobie...umieram ze szczęścia