stuka kołacze konary wygina biega po ganku koszyki rozrzuca dzwonki liśćmi zaczepia w trawę żołędziami rzuca kwili nad uchem gwiżdże przez szpary dmucha do dziurki od klucza bawi się w berka z myszami muchom na szybie dokucza zagonił jeża pod kępę siana kasztanami drogę obrzucał podgryzł kwiatom łodygi ptakom pióra obskubał rozwiał listy gazety pomieszał parasolkom połamał ramiona na twarzach papierki przylepił i usiadł na dachu z miną rozbawioną wiatr jesienny rozbójnik północy z flotą chmur zatopił niebo przybył na rozkaz zmęczonego lata by żniwo po nim pozbierał i przewiał umysły rozgrzane do domu wakacje zagonił wytrzepał z piasku leżaki przed zimą świat uspokoił