czuję się jak wieloryb leżę na dnie wanny zarastając pianą gorąc wciska się w ciało zmiękcza naskórek wywołując konwulsje miało być wygodnie oczyszczająca kąpiel z rakotwórczych myśli jest odwrotnie spocone od oddechu ściany zbyt ciemne światło tlące poczucie pustki ciągnie wilgotne sznurki kołysząc spękane marmury przeszłości rozmiękczony wyjmuję korek znikająca wodna wciąga mnie do rynsztoku jest inaczej kiedy wchodzisz naga otwierając wino białą poświatą sylwetki czuję się jak wieloryb leżący na gorącej plaży u podnóży anioła patrząc jak leniwe fale kołyszą błękit omdlewających oczu to już koniec drogi po wygnaniu z raju na dnie wanny stary wieloryb umiera