drzeć buty z jęzorem wywalonym na oścież w pół kroku dla uroku dodać kawałek kasztana żeby jesień wydłubać z oka a potem po zmroku znów usiąść wygodnie w fotelu i czekać... ...aż gęba niedokarmiana połknie słowo za słowem najmniejszym palcem wymachując w stronę mniejszości wskazać drogę do idei żółtych liści tylko po co i tak nadejdzie zima a potem wiosna... ...ludów... w kółku graniastym skupiających myśli nieprzetrawione