Potrafiłam zawędrować tak daleko
Opierając stopy jedynie
Na mostach rzucanych na wiatr
Niewidzialną ręką

Tam potrafiłam walczyć do końca
Dzierżąc w dłoni nagi miecz
Własnej tylko wiary i prawdy
Wygrywałam i oddawałam krew

Tam choć bez skrzydeł niejednokrotnie
Potrafiłam wzlecieć ponad słońce
Dzięki temu jedynie
że trzymałeś mnie za rękę

Tam wiedziałam dobrze pełna nieskromności
że noc wściekle mi zazdrości
Bo sypiam z palcami
Wplecionymi w twe włosy

Bezpieczna zupełnie
Bo w ciemnościach mnie chronisz
Przed ich głodnymi oczyma
Gdy moje ciało przykrywasz swoim

A mosty runęły
Zatrzaskując drzwi
I wiatr pognał gdzieś dalej
odcinająci drogę

Nienawidzę powrotów

Siedzę w kącie
Już nawet nie płaczę