Piękny dzień.Spaceruję pomiędzy szarymi kwaterami,potykając się o kanty dusz idę w stronę słońca. Na wiatr rzucam pytanie, czy dusze czasem oszukują grawitację. Do obłędu doprowadza mnie żółta lilia.Na twarzy czuję jakby muśnięcie bezdusznej ręki. Życie, bezwzględność czasu i nie dla wszystkich chyba wieczny spoczynek.