Chodź! Przecież jest jasno Białogłowy księżyc z czarnymi oczami Skończył chmurną kąpiel Psy śpiewają piosenki w oddali Może w umysłu łańcuchach A może W Twoim pachnącym czerwonym słońcem Lesie. Chodź! Co z tego, że dla siebie nawzajem Zniknęliśmy na dobre W czarnym płaszczu życia? Odnaleźć się możemy Tak jak włóczęga Skonany znajduje Metropolię na skałach. Chodź! Chodź ze mną, tam gdzie plusk taboru Przyciąga piękności w kapeluszach ze słomy Tam gdzie las jest łaskawy A góry uprzejme Pójdźmy łamać suche gałęzie Do ognia.