___18+___

Na wskroś przez ciało język ognia ścieżkę tworzy

Ścieżkę uczuć przedziwnych..niesfornych i niepokornych..

Drżę, śmiechem płonę..na kolana padam..

Dziękuję Boże, że właśnie w ten sposób zmysły postradam..

Szukam... dłońmi przestrzeń ciemną przytulam..

Wyobraźni ufam..Twór zmysłów utulam..

Nie myślę, nie słucham, nic nie chcę- lecz proszę..

O chwilę zapomnienia, choć o wspomnienie obrazu zmysłu powonienia...