Przejdź do treści
Czytanie

-

Twoja egzystencja podtrzymuje moją
chorą i zepsutą
beznadziejną egzystencję
Zostawiam za sobą dawne ideały
puste i niepewne
spopielone przez czas

Ile znaczy mój płacz do pustych ścian?
Tylko one wiedzą, kim jestem
Tylko one nie ocenią tego, jaka jestem

Beznadziejna rzeczywistość
Beznadziejna egzystencja
Beznadziejny szloch

Bezcelowość już mnie nie przeraża
samotność przestała zabijać, proroku
Idealistycznie nadzieje, romantycznie marzenia
od nowa zakorzeniają się w moim zepsutym sercu

Schowam twój obraz
w najtrudniej dostępnym zakątku mego serca
Karmiąc go łzami i rozpaczą
czekając aż zakwitnie kwiat mojej miłości

Zachowam wszystko dla siebie
delektując się bielą ciszy

Zacznijmy wszystko od nowa
bo to tutaj jest miejsce
w którym ukryta jest prawda

(16-07-2009)
55 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.