Spalona na czarny węgiel
porusza mięśniami
z trudem oddycha, by dalej żyć
w celi mózgu spętana
grzęźnie w smole własnych szyfrów
i chce
tak bardzo chce
uwierzyć.
Zarejestruj się aby włączyć się do rozmowy.
Czy na pewno chcesz usunąć swoje konto?
Usunąć użytkownika z listy znajomych?
Czy usunąć zaznaczone wiadomości z kosza?
Czy chcesz usunąć ten utwór?
Zarejestruj się aby włączyć się do rozmowy.
informacje o użytkowniku
kilka słów o mnie
Kocham, tracę, pragnę, żałuję...- piszę od czasu do czasu.
statystyki utworu
Średnia ocen: 7
Głosów: 7
Komentarzy: 6
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.
(20:09:22, 08.06.2011)
serce = w śródpiersiu z przegródką mimoza.(pozwolę sobie zaprosić do znajomych, żeby mi gdzieś reszta twojej poezji nie uciekła, ok?)
(22:12:25, 08.06.2011)
a ja, stary kret ci mówię, że jej miejsce jest w spiżarni, Calineczko.
(22:37:01, 17.07.2011)
Izo, przeczytałam znów i zauważam, że czarny przed węgiel to niepotrzebne dopowiedzenie :)
polityka prywatności | copyright 2012 © poezje.pl
