Zawsze Słowo wielkie, choć często nieważkie. Mieszka sobie to Zawsze gdzieś między palcami, w prawej lub lewej dłoni i zdobi jasnym błękitem każdy dzień. Zawsze, jak żaróweczka czasem, rozświetla słońcem ciemne poranki, w żółci jajecznicy pasuje do kawy. Takie to Zawsze zwyczajne, jak stałość wody w kranie i ciepło łóżkowej kołdry. Takie ważkie nieważkie, niezauważalne Zawsze.