pan reżyser ciągle mi powtarza żebym improwizował w granicach rozsądku że sztuka jest nie tylko moja i cała wywinie się w kwadraturę koła a z kuli pozostanie jedynie sfera słucham z dobrej woli posłuszny jestem jak pies wierny jestem jak pies jak pies czekam choćby na kość i gdy tylko ją dostanę me pragnienie się ziszcza tańczę na stokrotnych łąkach w zębach obracam motyle wtedy głos zza kotary podpowiada abym szczekał to moja zasługa to moja pomerdaj ogonem niewinnie niewinność to ulubiona fraza zbuntowanego suflera tam przycięła mu się płyta a na stronie B wiem lepiej