Bieta

zgubione chwile – nitki babiego lata powiewają tam łamanie drewna – pod osłoną ogrodu, ostatnie świerszcze jesienny podmuch - wełniany rękaw swetra w krzakach tarniny

gdzieś w odmętach wszechświata płynie wiele mleka spływającego z księżyca słodzące winogrona w winnicach które rosną aż do północy w spokojnym kroku w półgalopie tworzę wzory na piasku one (a nie ty) spoglądają na mnie...

Jesteś jak pusta, jałowa ziemia, nie posiadasz żadnego wsparcia, coraz bardziej toniesz, a to wydaje się bezsensowne. Nie ma powodu, aby być zły, ciągle odczuwasz złość i cierpienie w maksymalnym stopniu po prostu dla sam...

Jak trawy o poranku pokryte kroplami wody, jak odbicie wschodzącego słońca, czy szare zasłony deszczowych chmur, które starannie ukrywają niebo, jak jasne gwiazdy w ciemnej nocy, które prowadzą nas do marzeń, czy spojrzen...

Liście w różnych barwach opadają na ziemię, krople deszczu, pancerze larw, spadając tylko jako marzenia. Gdzie płynie strumień wiatru, gdzie życie odchodzi, jak ostatnia nadzieja. Nie byłoby jesieni w rzeczy samej, bez ch...

Kiedy słonko rano wstanie, kogut jedno miał zadanie. Wszak władcą ptaków zostanie, każdego powitać pragnie. Kurom zebrać się nakazał, gdy wszystkie się zgromadziły, zaczerwienił się i zapiał, one się nie poruszyły. Mo...

Piję świetną kawę. Skupiając się na jej wnętrzu. Siedzę i delektuję się czując subtelny smak. Napar w odcieniu brązu przygotuję na zimowy czas. Siedzę i delektuję się wciąż to ceniąc. Przed moimi oczami jest pusta pr...

Siedzę tutaj i wołam, Proszę, pomóż mi, gdzie jesteś ukryty, gdzieś wśród snów  zgaś światła piekielne mówię, że nawet rzeka się złości, gdy opada z wysokości. . .   Słowo nie znajduje miejsca nigdzie, nawet insinuacja ...

Słowa zaschły w ustach, zanim zdążyły zatańczyć na papierze. W głębi duszy rozbrzmiewała cisza, a cierniowe krzewy zamknęły skrzynię, w której serce, spętane klątwą, zapadło w sen. Wtedy wszystko rzuciłam w ogień: każdą...

Płonące owoce palą się w moich rękach, kiedy jesienny wiatr zrzuca je z krzaków, tylko słońce ostatnim wysiłkiem przyciąga złote sznury. Niebawem drzewa owocowe zmienią kolor, nim opadną z nich liście, a korony poczerwien...

Nieporozumienie,  wyrzuty sumienia, udręka. Zmagało się od środka przez krtań, z oczu na zewnątrz, Odwieczny problem - mój czas.

Oschłe słońce nad polami, zawieszone nisko nad ziemią. Chmury unoszą się niczym wielkie, szare lipy, z których gałęzi odlatują ptaki – żegnający ostatnią letnią rezydencję. Na skraju lasu spocony październik, ścigany prze...