Bogumił Niechcicki

jestem światem wszechświatem źrenicą pszenicą grudką ziemi wniesioną do domu i tą z kosmosu wypaloną w ogniu powietrza i wody liczbą pierwszą zmienną bez dat jak wiatr pędzący we wszystkie strony przeciwne kierunkom grawi...

powróć do nas Słońce nasze, dnia ubyło, nocka długa widać czasu taka wola odpoczywa Ziemi dusza powróć do nas Słońce nasze, niech ciepełko twoje płynie ogień zgaśnie, gdy powstaniesz z nowym świtem pacz dziatki biegną w bieli,...

na górze oczka między warstwami warzywa buzują w temperaturze i wodzie dołem czołga się makaron własnej roboty prowincjonalnie goni marchewkę pietruszkę z cebulą płacze jak dziecko siódmego dnia bóg odpoczywa co zgotował...

Panie, wybacz, że się zasiedziałem na tym padole minęła wiosna mgnieniem oka z pąka kwiat i tysiące nowalijek prawie nieśmiertelność prawie bezprawie w bezsenność przyszłości... złote warkocze rozczesał wiatr owoc do...

zawsze kochałem kobiety nadzwyczajne w drodze do Darwina i Boską wieloznaczność przeciwieństw swojego oblicza, gdziekolwiek ugiąłem kolana, ...kochałem... pomiędzy turbulencjami społecznymi, grzecznościowymi po przyjacielsk...

nie ma już w nas wczorajszego dnia a i dziś kończy się pachnie herbata w niej miód słodzi sen nocne żagle dziurawe od gwiazd portów smak przez nie wiatr przez nie czas ulatuje gdzieś kilka słów może wiersz... powiesz mi...

pomilcz ze mną jest wieczór po całym dniu mam co zbierać z mieszaniny rozmów i zdarzeń kłębią się korytarze po brzmieniu echa wnioskuję że ich niewiadome prowadzą do wygasłych gwiazdozbiorów może dlatego ostatnia myśl jaką...

...z tych co wierzą że ojcem Słońce a matką Ziemia Jestem z tych których dusza pomieszkuje w drzewach a myśl urzeczywistniona objawia się we wszystkim co otacza Jestem cząstką i całością wszechświata jego pulsem dźwiękiem od...

patrzcie ludy imion wielu jak przez palce wieki płyną choć znaczycie granic myśli serca Nasze Wolne biją miecze wasze pordzewiały w krwi tradycji zbóż i słońcu tu pod strzechą żyje miłość tu po łące biegną dziatki patr...

ostatnio za często patrzę na drogę nie wiem co wtedy czuję strach czy tęsknotę jakbym wszedł we własną głowę i oglądał wszystko od poczatku by gdzieś w połowie rozminąć się z przeznaczeniem losu ze skutkiem na swoją korzyść...

nie odchodź jeszcze, nic się nie stało to kolejna melodia jaką życie zagrało trochę z przypadku trochę z rutyny bez przyczyn i winy - maestro zobacz jak tańczy z batutą na linie idąc krawędzią zmaga się z losem rozpakuj wali...

Anastazjo, masz warkocze jak niebo być może i oczy świat zmienia się daleko dlaczego przy nas wciąż gaśnie kiedy ku niemu tak płoną zmysły on milczy by nagle swą zawziętoscią wykpić pióra i dłonie budząc się rodzisz dz...